Zelfborende schroeven zijn fundamentele mechanische componenten waar veel vraag naar is. Ze worden doorgaans gebruikt in bouten, schroeven, klinknagels, enz., voor de veiligheid of in zware omgevingen of andere gevaarlijke omstandigheden waar temperatuureffecten geen probleem zijn.
Veel voorkomende materialen voor zelfborende schroeven zijn koolstofstaal, laaggelegeerd staal en non-ferrometalen. Bij specifieke toepassingen moeten bevestigingsmaterialen echter bestand zijn tegen ernstige corrosie of hoge sterkte, wat heeft geleid tot de ontwikkeling van verschillende soorten roestvast staal en ultrasterk roestvast staal.
Bij het gebruik en onderhoud van zelfborende schroeven moeten de volgende zes punten in acht worden genomen:
1. Het spoelproces voor zelfborende schroeven is cruciaal en vereist zorgvuldige aandacht, omdat er resten op het oppervlak kunnen achterblijven. Na het reinigen met een silicaatreinigingsmiddel dient er gespoeld te worden.
2. Zelfborende schroeven moeten tijdens het temperen goed worden gestapeld; anders kan er een lichte oxidatie in de blusolie optreden. 3. De aanwezigheid van witte fosfideresten op het oppervlak van schroeven met hoge sterkte duidt op onvoldoende aandacht voor detail tijdens de inspectie (punt 1).
4. Het zwart worden van onderdelen duidt op een chemische reactie, wat duidt op een onvolledige warmtebehandeling en onvolledige verwijdering van alkalische resten.
5. Tijdens het spoelen kan er roestvorming optreden op standaardonderdelen; het spoelwater moet regelmatig worden ververst.
6. Overmatig roesten duidt erop dat de blusolie te lang is gebruikt en moet worden vervangen door nieuwe olie.
